Tijdens de Dutch Design Week 2011 werd het Wild-S paviljoen getransformeerd in het Make a Forest (MaF) hoofdkwartier. MU stelde een speciaal programma samen en vroeg een aantal ontwerpers en kunstenaars om artificiële bomen te maken en te presenteren in het tijdelijke bos op Strijp-S. De volgende werken waren te zien:

Temporary Trees van Raw Color en studio MKGK
Bosbus 2.0 van Ton Matton (Matton Office)
Tree Track van Christien Meindertsma (i.o van InnovatieNetwerk)
Rubbertree van Ontwerpbureau type-b (Marc ter Horst)
Tree one minutes van theoneminutes.org

Op zondag 23 oktober werd Make a Forest geopend. Verschillende sprekers deelden hun specifieke kennis over bomen. Ook zijn ontwerpers aanwezig om over hun fascinaties voor bomen te vertellen en worden een aantal Tree One Minutes getoond.

Bosbus - Matton Office

Tree Track - Christien Meindertsma

Temporary Trees - Raw Clor & Studio MKGK

Rubber Tree - Type-B, Marc ter Horst

Op deze warme na zomerse zondagmiddag kwamen Brabants beste straatkunst artiesten zwevende ‘Cellograffiti‘ maken in het bos. Daarnaast was er een bijzondere lucht acrobatiek performance van Leila Kockenberger die gebruik maakte van datzelfde cellofaan. Met een kraanwagen heeft zij op tot op 8 meter hoogte de show gesteeld met haar performance ‘Plastique’

Leila started to drive unicycle with seven years and ever since never lost her fascination to perform. In ACaPA, school for “Circus and Performance Art”, (where she will do her bachelor in 2011), Leila specialises in aerial acrobatics. She works with rope, silks, straps and created her own technique in the aerial plastique.

Muzikale begeleiding werd de hele dag verzorgd door de Jamaican Jukebox uit Eindhoven en Dj Y’skid!.

The Jamaican Jukebox: soundsystem kollective (Dj KAD & Dj Nicklebeat). This collective brings an authentic Jamaican music selection (1954 till tomorrow), that covers a variety of all known and unknown styles. From ‘mento’ till ‘calypso’, ‘ska’ till ‘reggae-rock-steady’,'roots’ till ‘dance-hall’, ‘social-poetry’ till ‘teacher-stuff’. Positivity (consciousness & humour) and dance-ability are the main objectives of this sound-system.

Een plug-in van het independent culture festival Incubate, met onder meer ‘Play Me, I’m
Yours‘ van kunstenaar Luke Jerram, een ‘publieke’ piano die iedereen een weekend lang mocht bespelen.Onder andere Sarah Meylan bracht Canto Ostinato van Simeo ten Holt ten gehore, een scherp contrast met het optreden later die dag. In de avond was er een spectaculair live optreden van de industriële eenmansband Author & Punisher (San Diego, USA) en een optreden van Melkbar Park.

Author & Punisher is een industrial/ doom en drone/ metal eenmansband met Tristan Shone die zijn geheel zelfgemaakte machines / controllers en speakers bespeelt. Zijn instrumenten zijn geïnspireerd op aspecten als industriële automatisering, robotics en mechanische apparaten en Tristan focust zich op de romantische interacties met die machines. In zijn performances zijn veel drone en doom achtige geluiden te horen.

Na het fijnschalige kunstenfestijn Zimmer Frei! wilde we op Wild-S ontspannen deze Zondag 28 Augustus. We begonnen de dag daarom met een relax workshop van Iris Martinez van V-up. Daarna was er een letterpannenkoeken lunch verzorgt door Ronald Dees. Vervolgt door een zondags optreden van de Ernest van Aaken.

Ernest van Aaken, Selfmade guitarman speelt de country-blues als geen ander. Met zijn vele verschillende gitaren weet hij de originele sferen goed aan te voelen. Zijn rauwe stem en snerpende mondharmonica doen verlangen naar een reis naar de Mississippi delta. Het Eindhovens Dagblad over Ernest: “Open monden bij het optreden van Ernest van Aaken. De man plukt, trekt, duwt, slaat en tokkelt op de snaren van zijn gitaar en vertolkt traditionele blues op geheel eigen wijze. Twee keer trok hij de snoer uit zijn gitaar, maar hij is zó bezig met zijn muziek, dat ‘ie het amper merkte: klasse.”

Frites van Piet werd ‘s avonds bereidt in passende ‘entourage’ door onze eigen Piet (Stampiet) Bergman. 

Het eerste uitgebreide programma op Zondag 21 Augustus! We begonnen met een wilde workout (pilates) van groot meesteres Bianca Kersten. Daarna een performance en films van Renee van Trier. Renee van Trier creëert met haar performances een sfeer van hilariteit en pijnlijkheid die rechtstreeks verwijst naar de realiteit. De personages die ze in haar performances presenteert komen vaak tot stand uit subculturen die op verering van sterren gebaseerd zijn.

In de na-middag was er tijd voor muziek, Vincent Koreman, Kunstenaar en artistiek leider van Incubate Festival draaide een set die perfect aansloot bij de absurditeit van de performance die middag. Sleazy zou daarvoor een goed sleutelwoord zijn. In de avond werd er afgesloten door dj ElChi (Michiel van Meygaard), veelzijdig en autonoom kunstenaar. Hij speelde een set bijzondere Acid-house klassiekers. Koek-en-Zopie was er de hele dag, verzorgd door De Brabantse Bar!

Wild-S zocht naar talent, Zondag 7 Augustus! Na de opening-workshop Acro-yoga van Iris Martinez (die dit seizoen een groot aantal workshops voor Wild-S gaat verzorgen) en een fijne picknick werd er een open podium geboden voor nieuw Eindhovens talent. Vanaf 15:00 was het podium te bestormen. Lokale rap talenten brachten hun rijms ten gehore.

Op het prille Wild-S ontpopte zich een bescheiden tentenkamp met vuur, muziek en heerlijk eten. Vanaf een uurtje of zes kwamen de eerste gasten aan tafel en tot een uurtje of elf werd er nog gezellig nagetafeld en gedanst op de muziek van dj NickleBeat.

Er wordt gekweekt op Wild-S, Beeldend kunstenaar Rien Claessen verijkt de Wild-S wildernis tijdelijk met zijn werk ‘Deus Ludens Malpie‘.

Deus Ludens Malpie vormt een nieuwe schakel in het project dat is begonnen in 2007.
Op de Malpie is gekozen voor acht, niet eigen boomsoorten, zogenaamde “gasten”. Deze “gasten” zijn op kweek gezet om op het hout aanwezige schimmels tot groei te forceren. Datgene wat voorheen onzichtbaar ondergronds leefde, wordt zichtbaar. Deus Ludens Malpie stelt hier een vraag naar de typische eigenheid van de Malpie. Expliciet wordt deze vraag uitgebreid naar wat nu “eigen” is. Impliciet vraagt het een om stellingname t.a.v. onze identiteit.

Bekijk hier onder de foto’s, mochten er vragen zijn neem dan hier contact op met de kunstenaar.

Als Observatorium (in samenwerking met het Deense Bureau Detours) denkt aan de stad, aan publieke ruimtes, waarin vooral ook kinderen en jongeren een plek moeten kunnen veroveren, zien zij vooral een permanent ‘moeten’. De hele publieke ruimte is gebaseerd op FLOW. Mensen worden van de ene plek naar de andere geleid of het nu te voet, fiets, auto of bus is.
Eindhoven is wat de bus betreft hiervan een treffend voorbeeld, ook op Strijp S waar de Phileas zich een eigen weg baant. In Strijp S zijn vooralsnog de gebouwen ingevuld met werken, recreëren, sporten etc. Alles is gericht op het binnen bezig houden en vermaken van mensen. En alles is gedefinieerd: hier moet je werken, hier moet je wonen!. Gevolg is dat je in al deze geconditioneerde (semi-) publieke ruimtes nergens gewoon kunt ‘zijn’.

Vooral kinderen en jongeren kunnen zich maar moeilijk aan deze permanente druk onttrekken. School, sport, creatief bezig zijn, vrienden, facebook, hyves, twitter, binnen- en buitenschoolse activiteiten. Zelfs kunstprojecten als dit willen kinderen en jongeren graag activeren om helemaal los te gaan. Maar iets ‘moeten’ bouwen is nauurlijk veel minder leuk dan iets ‘mogen’ bouwen. Laat staan niets ‘hoeven’ bouwen alleen maar ergens zijn, een hele middag of zelfs hele vakantie.

Een fijne stad heeft mysterieuze, experimentele, ongedefinieerde plekken nodig die de verbeelding voeden en nieuwsgierig maken, zonder dat er iets moet. Het gaat dan om zowel het gebouwde als het ongebouwde. Privé en openbaar. Het zijn plekken waarvan je weet dat ze er zijn, maar waar je meestal niet bij kunt.
Dit geldt ook voor het groen in de stedelijke omgeving. In Frankrijk, een voorloper op dit gebied, hebben ze het ‘third landscape van Gilles Clement’. Een extra laag groen die iets terugbrengt van het oorspronkelijk landschap waarop de stad gebouwd is. Het is spontaan ontstaan groen in de stad dat als wild en ongewenst wordt ervaren maar dat wel degelijk een geheel eigen en belangrijke biotoop is (en dat alles zonder bestrijdingsmiddelen of onderhoud). De wildernis in de stad.

De driehoek in Strijp S kan zo’n plek worden waarvan je niet wist dat zoiets er kan zijn in de stad. ‘Walden’ in het hart van de stad. (= het beroemde verhaal van Thoreau over de mens die zich terugtrekt uit het dagelijkse bestaan en een plek in de natuur maakt voor zichzelf en daar productief wordt tijdens het ogenschijnlijke nietsdoen). Volgens Observatorium en MU verdient Strijp S juist op dit punt in de metamorfose van industrieterrein tot nieuw stadshart een echt stuk wildernis, een biotoop voor de spelende mens, de Homo Ludens, groot en klein, jong en oud.

En omdat Strijp S juist deze zomer nog tussen concrete jungle en nieuw stadsdeel zweeft helpen we de wildernis een handje. We maken een ‘casco’ voor een tijdelijke wildernis, een ‘vierde landschap’ voor een half jaar.

Op een dag, ergens eind mei, komen er vrachtwagens aan met 200 bomen. Bosbouwvakkers in witte overalls gaan met graafmachine en schop aan de gang en maken in een wildverband een dicht bos in diverse hoogten.
Een aantal weken later, eind juni, komen er opnieuw een aantal vrachtwagens en zij plaatsen een gebouw op de grens van de stad en het bos. Het gebouw is een tussenstation, een poort, een hut, een pleisterplaats, een bron van energie. Het gebouw heeft een grote overkapping die aan de bovenkant tevens dienst doet als terras. Het bestaat uit tenminste twee lagen. Beneden bevinden zich open, publieke ruimtes. Boven bevindt zich een kamer en een podium. Een onderkomen voor de boswachter, een hut voor de passant die even wil bijtanken, een huisje voor de eerste bewoner van Strijp S. Het gebouw opent zich richting het bos, maar ook richting de langsstromende passanten. Het biedt uitzicht, maar misschien uiteindelijk ook inzicht. Het is als het ware een tankstation, zoals we die kennen langs de snelweg. Maar waar je in een echt tankstation vrijwel nooit naar het landschap toe kunt lopen, is het Wild-S station hier juist wel voor ingericht.
Nadat het gebouw staat blijkt het ook bemand te zijn. Er is een boswachter. Een William Thoreau. Een mens die zich wijdt aan de gedachte dat de wildernis in de stad een belangrijke kwestie is. Niet alleen voor hem zelf maar voor bijna iedereen. Het bos waar hij/zij over waakt, maar ook het bouwwerk waarin hij/zij verblijft, biedt aan de ene kant een tegenwicht aan de omringende ‘c0ncrete jungle in transformatie. Aan de andere kant zijn bos en bouwwerk in al hun tijdelijke wildernis ook een uitnodiging. Als een pleisterplaats voor mens en natuur.

De ‘boswachter’ is de eerste pionier die de wildernis productief maakt. Zoals een tankstation langs de snelweg een bron van energie is, gaat ook het Wild-S bouwwerk over energie. Menselijke energie in dit geval, geen fossiele brandstoffen. In het Wild-S station draait het om energie die nog moet worden gebracht. Want het tankstation is bij oplevering helemaal leeg. De uitnodiging aan het publiek zal zijn om tijdens het verblijven en verpozen, energie mee te nemen. Je kunt 24-uur op deze plek vertoeven, maar je zult er dan wel iets achter moeten laten wat de volgende gasten energie geeft. Geen afval dus, maar iets dat tenminste even blijft. We noemen dat het ‘vierde landschap’. Naast al het gebouwde is dat de laag waarin menselijk handelen gestalte krijgt. Waarin mensen zich laven, maar ook iets brengen, iets van zichzelf, iets voor elkaar.

Het tijdelijke Wild-S bos is de ideale biotoop voor dit energiestation, deze rustplaats voor mens en natuur, die tevens op een ‘speelse’ manier heel Strijp S energie geeft. We nodigen mensen uit om in Wild-S energie door te geven in wat voor vorm dan ook. De meest uiteenlopende partijen die al op Strijp S aanwezig zijn worden met klem uitgenodigd door de boswachter om tijdens een van de vele zomerse en nazomerse zondagen het bos dan wel het boswachtstation tot hun openbare speelterrein te maken.